PRZEDMOWA Czy filmy mają obywatelstwo? Czy posiadają swój niepowtarzalny rys naro-dowy, którego nie można pomylić z żadnym innym? Kiedy myślimy o kinie cze-skim, francuskim czy włoskim, to czy jesteśmy w stanie określić ten zespół cech, zestaw tematów, sposobów ujmowania ich w tryby poetyki filmowej, które po-zwalają bez żadnych wątpliwości stwierdzić, że to właśnie kino pochodzi z okre-ślonego terytorium? Albo że jest ono tworzone przez reżyserów osadzonych światopoglądowo i mentalnie w jakimś konkretnym pejzażu kulturowym?1 Nie ulega wątpliwości, że film jest źródłem informacji o świecie. Nie tylko kształtuje postawy widzów, konfrontuje wiedzę zdobytą w teorii z rzeczywisto-ścią poznawaną dzięki filmowym projekcjom, ale także utrwala fenomeny życia codziennego konkretnej kultury, społeczeństwa czy narodu. Osadzony w kon-kretnej kulturze film jest soczewką, w której koncentrują się najważniejsze te-maty dotyczące życia i problemów danej grupy, jej moralnych i intelektualnych rozterek, poczucia piękna i sposobów jego wyrażania. Film nie jest tylko komer-cyjnym towarem epoki przemysłu rozrywki, ale ważnym elementem komunika-cji kulturowej, którego rola wykracza poza kategorie show-biznesu. Jest on ważną częścią wyobraźni kulturowej danej wspólnoty, jednocześnie ją wyraża i kształtuje. Mając na uwadze to rozpoznanie, chcemy zaproponować refleksję nad zja-wiskami polskiego kina. Kierujemy ją do studentów obcokrajowców, chcących pogłębić wiedzę o kinie i poznać polską kulturę. Przyświecały nam dwie prze-słanki. Po pierwsze mamy świadomość, że od lat 60., dzięki „polskiej szkole fil-mowej”, kino tworzone w Polsce proponowało nowe formy filmowego prze-kazu, które wzbogaciły język filmowy, stanowiąc niepodważalny wkład w rozwój światowej kinematografii. Film polski stał się rozpoznawalną jakością tema-tyczną i artystyczną. Z tym wiąże się także nasz drugi zamysł. Film polski przestał być utworem luźno powiązanym z bieżącym życiem, jakąś kinematograficzną opowieścią fabularną, ale stał się gatunkiem wiedzy o rzeczywistości – o Polsce. Z tego względu proponujemy kilka „migawek” – szkiców na temat najważniej-szych zjawisk w polskim filmie fabularnym, które przybliżą postaci polskiego kina, najważniejsze dokonania oraz ukażą polski model filmowy. Za pomocą tych kilku spotkań chcielibyśmy opowiedzieć o polskiej kulturze, mentalności, boga-tej tradycji narodowej, społeczeństwie i jego rozterkach, o realnej Polsce, którą film podaje nam w postaci obrazu

TematykaTeatr Film

AutorzyAdam RegiewiczAgnieszka Pobratyn

WydawnictwoUniwersytet Jana Długosza w Częstochowie

Rok wydania2026

ISBN9788367984775