Zreformowany w 1999 roku polski system emerytalny w istotnym stopniu postawił na indywidualność (indywidualne konta, ekwiwalentność indywidualna w systemie zdefiniowanej składki), co miało wspierać i wzmacniać aktywność oraz indywidualną odpowiedzialność obywateli za ich przyszłą emeryturę. Gromadzeniu środków z przeznaczeniem emerytalnym są dedykowane produkty finansowe zaliczane do dobrowolnego filaru systemu emerytalnego, takie jak indywidualne konta emerytalne czy indywidualne konta zabezpieczenia emerytalnego. Rozwój dodatkowych form zabezpieczenia emerytalnego jest pożądany, gdyż uzupełnia świadczenia otrzymywane z obowiązkowej części systemu, dzięki czemu pozwala utrzymać poziom życia z okresu aktywności zawodowej. Dodatkowo odciąża finanse systemu obowiązkowego, a także uelastycznia całość zabezpieczenia emerytalnego. Głównym celem monografii było zbadanie funkcjonowania indywidualnych form inwestowania oszczędności w ramach trzeciego filaru systemu emerytalnego w Polsce, a także identyfikacja barier utrudniających korzystanie z dobrowolnych produktów emerytalnych. Monografia, oprócz kompleksowego przedstawienia i analizy indywidualnych form inwestowania oszczędności w ramach trzeciego filaru systemu emerytalnego, niesie ze sobą implikacje społeczne, związane z podniesieniem świadomości społeczeństwa w kwestii potrzeby i możliwości oszczędzania na okres po zakończeniu aktywności zawodowej. Publikacja będzie przydatna dla badaczy oraz studentów kierunków ekonomicznych, a także dla wszystkich zainteresowanych tematyką indywidualnych produktów emerytalnych.