W swojej książce autor stara się kontynuować tendencje zapoczątkowane przed stu laty przez Stanisława Tomkowicza, który w pracy Ulice i place Krakowa w ciągu dziejów, ich nazwy i zmiany postaci wiązał historię przekształceń urbanistycznych i architektonicznych z życiem mieszkańców – nie tylko tych najznakomitszych, którzy zapisali się w dziejach miasta, ale także tych zwykłych, w których codzienność historia wkraczała jedynie w czasach dziejowych tragedii. Różnorodność postaw obejmuje tu żywe do dzisiaj tradycje – zarówno sięgający XI wieku kult św. Stanisława i zjawisko Felix saeculum Cracoviae (odnoszące się do świątobliwych mnichów z XV wieku), jak i pamięć żydowskich myślicieli, od Mojżesza Isserlesa z XVI wieku po rabina Ozjasza Thona z lat międzywojennych XX wieku. Bogusław Krasnowolski (ur. 1943) całe życie spędza na krakowskim Kazimierzu, uważając go za swą małą ojczyznę. Jako historyk sztuki i historyk poświęcił mu liczne publikacje naukowe i popularne, działa także aktywnie na rzecz kazimierskiego dziedzictwa w Społecznym Komitecie Odnowy Zabytków Krakowa. Za przedwojennym mieszkańcem tej dzielnicy Rafaelem Scharfem (1914–2003) dostrzega szczególny fenomen miejsca, „gdzie ulica Bożego Ciała krzyżuje się z ulicą Rabina Meiselsa, a św. Sebastiana z Berka Joselewicza” (R. Scharf, Sen o powrocie, 1993).